In 1912 schreef Boccioni zijn Manifesto technico della scultura futuristica. Daarin pleitte hij voor het experimenteren met verschillende materialen tegelijk en voor dynamische vormen die beweging en energie uitstralen. Het ging hem niet om het realistisch weergeven van figuren, maar om een abstracte benadering waarin vlakken en volumes samen een gevoel van continuïteit en kracht oproepen.

Dat idee komt duidelijk terug in zijn bronzen beeld Unieke vormen van continuïteit in de ruimte. In dit werk zie je hoe Boccioni als futurist naar het leven keek: vol vitaliteit, beweging en een sterke gerichtheid op de toekomst.